Antoni Cieszyński
Chirurg, lekarz stomatolog, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 31 maja 1882, Oleśnica
- Zmarł
- 4 lipca 1941, Lwów
- Zawody
- chirurg, lekarz stomatolog, wykładowca akademicki
Antoni Cieszyński urodził się 31 maja 1882 roku w Oleśnicy, w rodzinie Tomasza i Emilii z Chiżyńskich. Studiował medycynę, stomatologię i filozofię w Berlinie oraz Monachium. W 1905 roku uzyskał dyplom lekarza dentysty, a w 1911 doktorat. W 1913 został profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Ambulatorium Dentystycznego Uniwersytetu Lwowskiego. Po reorganizacji placówka została w 1914 roku przekształcona w Instytut Dentystyczny.
Cieszyński kierował katedrami i placówkami stomatologicznymi we Lwowie, a w roku akademickim 1927/28 był dziekanem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jana Kazimierza. Zajmował się radiologią stomatologiczną, opracował między innymi regułę izometrii i technikę zdjęć rentgenowskich zewnątrzustnych. Opublikował 375 prac, redagował czasopisma stomatologiczne i wydał podręcznik radiologii stomatologicznej. W czasie I wojny światowej organizował pomoc medyczną we Lwowie i Wiedniu. Podczas okupacji sowieckiej nadal prowadził działalność naukową. Aresztowany przez niemieckich okupantów w nocy z 3 na 4 lipca 1941 roku, został rozstrzelany na Wzgórzach Wuleckich. Zmarł we Lwowie.
Na podstawie artykułu „Antoni Cieszyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.