Edwin Oppler

Edwin Oppler był niemieckim architektem żydowskiego pochodzenia, urodzonym 18 czerwca 1831 roku w Oleśnicy. Był synem kupca Salo Opplera i Minny Seldis. Uczęszczał do gimnazjum we Wrocławiu, a następnie studiował architekturę na politechnice w Hanowerze i kształcił się w stolarstwie w Bremie. Pracował w pracowni Conrada Wilhelma Hasego, zajmując się restauracją budynków w Hanowerze i Hildesheim. W latach 1858-1860 przebywał w Brukseli i Paryżu, gdzie pracował w pracowni Eugène’a Viollet-le-Duca przy restauracji katedr. W 1866 roku poślubił Ellę Cohen.

W 1859 roku rozpoczął własną działalność w Hanowerze. Według jego projektów powstało lub zostało przebudowanych tam 30 obiektów. Projektował głównie w stylach neogotyckim i neoromańskim, a w synagogach stosował styl arkadowy oraz detale późnoromańskie i wczesnogotyckie. Zaprojektował między innymi synagogi we Wrocławiu, Świdnicy, Hameln i Bleicherode; żadna z nich się nie zachowała, zostały zniszczone przez nazistów. Opracował też wnętrza zamku Marienburg, za co otrzymał tytuł Królewskiego Radcy Budowlanego. W latach 1870-1878 wydawał pismo „Die Kunst im Gewerbe”. Zmarł 6 września 1880 roku w Hanowerze.

Na podstawie artykułu „Edwin Oppler” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.